Edmond TEISSIER 

(1904 -1971)

Nasqut e morigut a Valflauns au p nrd del pug de Sant-Lop . Siagut regent a Galargues (34), pui a Laveruna. ra sci de l'Escla dau Paratge.Escrigut sus son terrador, particularament " Mount-Ferrand ", interessant guida e monografia istoric sus lo fams castl, pro ben documentat, illustrat per l'autor, e en occitan amb revirada francesa. Si atrba un testimni precis de loccitan montferrandenc (amb talamai per talament , etc) e de mai es la sola monografia consagrada, per tant quo spia, au fams castl Lo metrem en linha aic un autre cp.   

 

 

Imne au Pug de Sant Lop

 

Mon bu Pug de Sant-Lop que ton morre m'estaca ! 
A te veire de lunh, poders subrebu, 
Dins mon cr tresfolit, quicm fai tica taca, 
! tu qu'as a parar la saca 
Lo bois gigant emai lo bru (1) 
Quanta vista qu'm a d'en naut de ton esquina ! 
Amors pelegrin dau dtz e nu de mar, 
Qu'es do, en la guinchant de dire a sa vesina : 
" Miga ! ve la vela latina 
Coma un parpalhon sus la mar ! " 
Sis mai qu'un grand senhor, autant qu'un emperaire
             . (2) 
per espiar, gels, un pble trabalhaire 
Que fai gisclar de ton terraire 
Lo vin presat de Lengadc. 
Segur, lo pasan que dintra quand l'estla  
Dau pastre, au calabrun, luss coma un calu, 
Ditz, se d'un nivols ta tsta s'encapla,(3)
" La jornada ser pas bla, 
Deman plour coma se deu ! " 
Davant que lo sorelh desrevelhe la dralha 
potoneja ton frnt d'un tresls agradiu ; 
E lo sr, sus l'erms (4), quand lo cloquir cascalha 
Es mai ta crsta que dardalha 
Dau darrir rai de ton adieu ; 
Tanben, en moriguent volrii te veire encara, 
Volrii d'un lng regard de mon ulh pietads 
Emportar dins mon crs ta remembrana cara, 
Gardian fisl, montanha lara (5) 
Dau vilh terraire dels aujls. 
Eimond TESSIER (6)

Trach dau jornal " l'Eclair de montpellier " dau 4 d'abriu 1933 . Reeditat dins  lo Bram dau Claps  de Febrir 2003 (N76) p 10

(1) Bru : lachuga renadiva fra (lactuca perennis) . De pas confondre amb la brca (en francitan " chicore la broque ").

(2) N.B. Manca, solid, lo segond vers, mas ra coma aqu lo papiron qu' avm agut.

(3) Lo mond del rdol del pug de Sant-Lop, dison totes, emai sin pas pasans : " Quand lo pug de sant-Lop pren son capl, lo pastre pt prene son mantl ".

( 4) Arms : = erms.

(5) Lara : A sarrar de " lar " nom (femenin) que vl dire " fogal ".

" La lar del fuc " = l'endrech ont se fai lo fuc (fr. tre)-;" la lar dau forn" = l'aira dau fom ; " los dieus lars " (les dieux lare ). Dins l' antiquitat romana, Lara ra lo dieu apa- raire del fogal familhal. Las lars, passavan per enfants de Mercuri e de Lara. A l'origina, las lars ran de divinitats agriclas mas subretot ran de gardians dau fogau, emai ran de divinitats dau fuc.

Retorn a l'ensenhador de la literatura montpelhieirenca d'c
Retorn a l'ensenhador de la literatura dau sgle XX
Retorn a l'ensenhador de la literatura dau sgle XX-XXI
Retorn a l'ensenhador generau